Roos de Krom
Roos de Krom herinterpreteert de aloude filigraantechniek en tart met de tegenstrijdigheden de verbeelding. Juweeltjes van filigraan, parels als graankorrels, en schaalgrootte volgens Fibonacci.
Tijdens haar studies Juweelontwerp & Edelsmeedkunst raakte Roos de Krom geïntrigeerd door de eeuwenoude filigraantechniek. Dit is een verstevigings- en versieringstechniek waarbij goud of zilverdraad getorst wordt om op die manier aan stevigheid te winnen. Dit proces betekent evenwel dat filigraan zich perfect leent voor organische vormen; en laat dit net zijn waar Roos de Krom tegenin wilde gaan.
Is het mogelijk om door middel van techniek filigraan tot strikte geometrische figuren te brengen? Kan er abstractie worden verkregen, zonder al te ver af te wijken van de traditionele filigraantechniek? Dit onderzoekt ze door de grenzen af te tasten en elke eigenschap te spiegelen. Het resulteerde al in een afstudeerproject met broches, schouderjuwelen en ringen maar met Toegepast 14 ziet Roos de Krom haar kans schoon om nog een stap verder te gaan.
Schaalgrootte. Ook dat lijkt in te druisen tegen de filigraaneigenschappen. Tweedimensionaliteit wordt verder uitvergroot en tot driedimensionale abstracte geometrische vormen gebracht. Met de ribben aan elkaar verankerd tot een strak gespannen kader en doordat ze door ook nog eens onderling te gaan variëren in grootte ontstaat een Fibonacci reeks waarbij 3 schalen opgebouwd uit geometrische patronen de verhouding van de Fibonacci getallenreeks weerspiegelen.
