Z33 Bouwt / Builds

© Kristof Vrancken

 “Als men architectuur begrijpt als een gebaar dat verschillen in de wereld brengt op een dwingende manier, als een obstakel waar men tegen loopt, dan is dit gebouw op een extreme wijze architectuur.”

— Pieter T’Jonck

 De Italiaanse architecte Francesca Torzo ontwierp het nieuwe Z33 dat in 2019 zijn deuren opent. Met een introverte, rijk geschakeerde architectuur kiest ze voor een gebouw dat als een stad in de stad werkt. Het wordt een plek waar je je onderdompelt in een ander ritme, weg van alle andere referenties. Loop tijdens een bezoek aan Z33 binnen in het architectuur gedeelte van de expo ruimtes. Hier laten we je alvast meekijken naar de evolutie van de werken.

Een sluitstuk voor de begijnhofsite

Als een puzzelstuk past het gebouw tussen het Jenevermuseum en de historische begijnhofsite. De sobere maar bijzondere buitenkant van ruitvormige bakstenen sluit aan bij de baksteenarchitectuur van zowel het bestaande tentoonstellingsgebouw Vleugel ’58 als het aangrenzende begijnhof. Het imponeert, maar domineert zijn omgeving niet. Achteraan vind je een binnentuin terug. Die sluit aan bij het begijnhof, maar staat ook op zichzelf. Een groot terras verlengt de dwarsvleugel van het expogebouw en vormt een overgang.

Een introvert gebouw, een parallelle wereld

Het gebouw werkt als een stad in het klein, georganiseerd rond een centrale patio. De architectuur verwijst naar de stad Hasselt, maar trekt zich er ook van los. Je komt als bezoeker letterlijk in een parallel universum terecht. Dat maakt het ook een introvert gebouw, waarbij de blinde muur aan de Bonnefantenstraat een waar statement is.

Op mensenmaat

Het nieuwe Z33 kiest voor een grote, vrij toegankelijke publieke ruimte. Zo zie je op de gelijkvloerse verdieping een spel van drempels en overgangen. Dit ritmische patroon filtert het tumult van de stad. Het is een plek waar iedereen, altijd kan komen. Daarom noemen we het ook ‘het paviljoen’.

Een spel van zichtlijnen en verhoudingen

Het gebouw regisseert je ervaring. Terwijl je wandelt, wordt je langs ruimtes geleid die verschillen in maat, breedte, hoogte, lengte of uitzicht. Ook de deuropeningen en doorzichten laten je blik vallen op specifieke plekken. Die rijke schakeringen laten je de kwaliteit van de ruimte voelen. 

Een veelheid aan materialen

Francesca Torzo heeft het gebouw tot op het detail uitgewerkt, met een haast onzichtbare technische bravoure. Een veelheid aan materialen en technieken komt terug in het ‘diamanten’ plafond, de bepleisterde muren, de ruitvormige bakstenen, kolommen, deuropeningen of ramen. Maar nooit overdadig. 

“If one understands architecture as a gesture that introduces difference into the world in a peremptory way, as an obstacle with which one collides, then this building is architecture in an extreme form.”

— Pieter T’Jonck

 This Italian architect Francesca Torzo designed the new Z33, which will open in 2019. Through introverted and multi-layered architecture, she has designed a building that functions as a city within the city. It will become a place where you can experience a different rhythm, devoid of all other references. Enter the architectural room in our exhibition space. The photo series there offers insight into the evolution of the construction.

A capstone for the beguinage site

This building fits in between the Jenever Museum and the historic beguinage like a piece of a puzzle. The sober but extraordinary exterior of rhombic bricks matches the brick architecture of both the existing exhibition building Vleugel ’58 and the adjacent beguinage. It is impressive, but it does not dominate its surroundings.

You will find a courtyard at the back that adjoins the beguinage but which also stands alone. A large terrace extends the perpendicular wing of the exhibition building, creating a transition.

An introverted building, a parallel world

The building functions as a small-scale city, organized around a central patio. The architecture refers to the city of Hasselt, but simultaneously distinguishes itself. As a visitor, you literally become immersed in a parallel universe. This is what makes it an introverted building, in which the blank wall on Bonnefantenstraat is a veritable statement.

On a human scale

The new Z33 has opted for a large, freely accessible public space. You will thus experience the ground floor as an interplay of outdoor furrows and transitions. This rhythmic pattern filters out the tumult of the city. It is a place where everyone can come at any time. That is why we are calling it ‘the pavilion’.

An interplay of sightlines and proportions

The building documents your experiences. As you walk, you are guided around spaces of different sizes, breadths, heights, lengths, and with different views. The doorways and sightlines likewise focus your gaze on specific places. These rich variations enable you to sense the quality of the space.

A multitude of materials

Francesca Torzo designed the building meticulously, down to the last detail, with almost invisible technical mastery. A multitude of materials and techniques recur in the diamond ceiling, the plastered walls, the rhombic bricks, columns, doorways, and windows. But it is never excessive.

EventJennifer Van Och