Withering into breath, wetness undoes itself
Door Luca Vanello
Wie chlorofyl zegt, zegt fotosynthese – het proces waarmee planten energie halen uit licht. Maar wat gebeurt er als je die energiebron wegneemt? Neem je dan ook al het leven weg? Deze grenzen onderzoekt Luca Vanello in zijn werk. Voor zijn eerste solotentoonstelling in Z33 creëert hij een poëtische installatie waarin gevoelige vormen spookachtig balanceren tussen leven en stilstand.
Een centraal aspect van zijn praktijk is het onderzoek naar planten waarvan hij het vermogen om zonlicht om te zetten in energie uitschakelt – het proces dat normaal aan de basis ligt van groei en leven. Door deze levensmotor stil te leggen, verliezen de planten hun groene kleur en hun kracht om te groeien. Wat overblijft zijn bleke, doorschijnende vormen die voortbestaan in een vreemde tussentoestand: niet langer levend, maar ook nog niet volledig verdwenen. Door dit kwetsbare plantmateriaal te combineren met innovatieve technologieën uit biomedisch onderzoek – zoals therapeutische planten en 3D-geprinte, reagerende materialen – slaat Vanello een brug tussen het biologische en het kunstmatige.
Waar musea doorgaans streng gecontroleerde omstandigheden handhaven, speelt Luca Vanello met warmte en vochtigheid in zijn gevoelige sculpturen. In Z33 creëert hij een microklimaat dat helpt een hydrogel op basis van algen te buigen, te draaien en te spannen, waarbij elke vorm de sporen achterlaat van subtiele verstrengelingen met de factoren eromheen.
Curator: Kevin Gallagher
Deze tentoonstelling werd gerealiseerd in het kader van doctoraatsonderzoek, ondersteund door PXL-MAD School of Arts, Hasselt en Maastricht University.
De kunstenaar dankt IFF Food Ingredients, Denemarken, voor de materiële ondersteuning.
Onderzoek en productie met responsieve biopolymeren werden mogelijk gemaakt dankzij de samenwerking met Floris van Warmerdam, Tijn Nietsch en Fleur Hoenderboom van de Technische Universiteit Eindhoven.
